Persoonlijk

Een onverwacht 2015

31 december 2015

 

 

Vanavond is het weer oudejaarsavond en we nemen afscheid van 2015. Terwijl ik thuis in mijn eentje naar Herman Finkers kijk en van deze avond geniet, schrijf ik deze blogpost en kijk ik terug op het afgelopen jaar. En wat was het een onverwacht jaar!

Zo verhuisde ik begin dit jaar van het mooie Den Haag naar het hoge Groningen, iets wat voor velen een onverwachte keuze was. Ik kon een hele mooie studio krijgen en tegelijkertijd dichter bij mijn vriendin wonen.

Maar het meest onverwachte van 2015 was dat mijn nieuwe huisarts een diagnose kon stellen! Al jaren hoopte ik dat er eindelijk een diagnose gesteld kon worden, maar ik had niet verwacht dat ik die deze zomer zou krijgen. Tot verbazing van mijn huisarts, mijn vriendin en mij heb ik de ziekte van Lyme. Een hele nare ziekte waar helaas in Nederland niet heel veel over bekend is. Maar goed, we weten eindelijk wat er al die jaren aan de hand is en kunnen nu gaan zoeken naar een behandeling!

Ook zijn we dit jaar onverwachts een midweek in een huisje van Landal in Limburg en een weekendje in Brabant geweest & tot slot hebben we nog twee dagen vervroegd kerst gevierd in Den Haag. Heerlijk is dat, even weg van alles en iedereen en gewoon genieten van de mooie dingen in het leven.

Helaas waren er ook onverwacht minder leuke momenten in 2015. De Lyme is dit jaar weer helemaal in de aanval gegaan, waardoor ik halverwege dit jaar mij erbij moest neerleggen, dat ik na bijna drie jaar weer krukken nodig had. Ook had ik dit jaar voor het eerst een rolstoel nodig zodat we gewoon naar de Efteling konden gaan, want een hele dag op krukken in een attractiepark lopen was toch wel iets te veel gevraagd. Maar dat heeft ook wel voordelen moet ik toegeven, zo zijn mensen vaak aardiger voor je, geven je de ruimte en heel soms krijg je zelfs voorrang in druk bezochte attracties.

Iets anders wat ik nooit had verwacht maar wel aan jaren op had gehoopt, was dat ik na bijna 26 jaar mijn vader heb ontmoet en hem een beetje heb mogen leren kennen. Helaas liep het anders dan gehoopt. Maar ik ben erg blij dat ik de kans heb kunnen krijgen.

Allemaal onverwachte dingen, waarvan ik aan het begin van 2015 nooit aan had gedacht dat ik ze zou gaan beleven. Gelukkig heb ik goede vrienden en een hele lieve vriendin en een lieve moeder.
Maar 2015 laten we nu achter ons, 2016 staat voor de deur. Het belooft nu al een bijzonder jaar te worden omdat we hopelijk met een behandeling kunnen gaan starten!

vuurwerk1-small1

En om het nieuwe jaar vol positieve moed te laten beginnen, steek ik zodadelijk voor het eerst in jaren weer vuurwerk af. Met aan één van de vuurpijlen een afscheidsbrief gericht aan mijn Lyme, om daar symbolisch afscheid  van te nemen. Want 2016 gaat als het aan mij ligt het jaar worden dat we gaan beginnen om die nare ziekte te elimineren.

Misschien vind je dit ook leuk

Geen reacties

Laat een reactie achter