Persoonlijk

Het jaar 2016, het jaar van de grote verschillen!

30 december 2016

Morgen is het al weer oud en nieuw, wat ging dit jaar snel voorbij zeg! Het lijkt alsof elk jaar sneller voorbij vliegt, ik ben nu al heel benieuwd wat 2017 mij zal gaan brengen. Maar niet zonder eerst even terug te kijken op het afgelopen jaar. Het jaar 2016 zal ik herinneren als het jaar van de grote verschillen. Het jaar waarin ik vaak niet eens de trap afkon lopen of na een treinreis uit Den Haag naar Groningen compleet instorten en met de rolstoel bij het trein station moest worden opgehaald. Maar ook het jaar waarin een aantal grote dromen in vervulling zijn gegaan. Ik ga in een vogelvlucht¬†door mijn 2016, vlieg je met mij mee? ūüėČ

Het jaar van de grote verschillen..
Laatst bekeek ik mijn foto’s van 2016 en zag toen¬†twee foto’s die¬†de grote verschillen van mijn jaar in √©√©n oogopslag laten zien. En daar schrok ik toch wel een beetje van, maar tegelijkertijd werd ik er ook wel weer vrolijk van. De tweede foto is namelijk best recent gemaakt en laat zien dat ik de weg van verbetering ben ingeslagen, terwijl de eerste foto laat zien hoe ik mij vaak voelde. Het laat duidelijk de grote verschillen van dit jaar zien.

Het jaar 2016, het jaar van de grote verschillen!

De 1ste foto was gemaakt tijdens de zomer en de 2de foto is in de herfst van 2016 gemaakt. Het laat duidelijk de verschillen van dit jaar zien.

De weg omhoog…
Nadat mijn “behandeling” bij het Martini ziekenhuis helaas op niets uitliep, was mijn huisarts het met mij eens, ik moest binnen zien te komen op de Lyme poli van het Nijmeegse Radboud UMC.¬†Mijn huisarts leek in de eerste maanden van 2016 wel een stalker van het Radboud ziekenhuis, maar met succes, ik kreeg een uitnodiging om een keertje langs te komen. Ook het Radboud ziekenhuis stelde de ziekte van Lyme vast en ik kwam bij de arts waar ik graag heen wilde onder behandeling. In de zomer begonnen we met een proefbehandeling van drie maanden en met succes, langzaamaan merkte ik verbetering. Daarom besloten we dat we er nog eens 4 maanden aan zouden vast plakken. Van de Lyme ben ik nog lang niet genezen, maar de weg lijkt om hoog zijn ingeslagen! Zo kan ik mijn rolstoel steeds vaker en voor langere tijd in de hoek laten staan, heb zelfs de krukken heb ik niet meer nodig en kan ik soms weer heel veel wandelen (soms wel tien¬†km op een dag). Ik heb nog een lange weg te gaan en hopelijk kan ik die weg in 2017 vervolgen.

image
Het zijn de kleine dingen die het doen..
Het jaar 2016 was ook het jaar waarin ik meer dan ooit ongelooflijk veel van de kleinste dingen kon genieten. Bijvoorbeeld toen ik mij in de zomer heel beroerd voelde en er helemaal doorheen zat en door¬†een goede vriend en mijn vriendin in de rolstoel naar het Hoornsemeer meegenomen worden zodat ik toch nog even van het lekkere zomer weer kon genieten en dat ene ijsje welke ik zo lekker vind konden op smikkelen. Of als mijn vriendin mij verraste met een reep Tony’s Chocolonely die ik al zo lang wilde proberen.¬†Ook mocht ik dit jaar voor het eerst¬†als bloginsider meedoen aan een blogbattle van HelloFresh, welke ik mede door jullie hulp glansrijk heb gewonnen!mijn-inzending
Team Teek on me..

Wanneer je door de Lyme weer vaak¬†een afspraak met vrienden moet afzeggen omdat je te ziek bent om weg te kunnen of √ľberhaupt geen visite kan ontvangen kan je je soms heel alleen en ellendig voelen. Zo voelde dat tenminste voor mij vaak, tot¬†het event¬†Lopen voor Lyme plaats vond.¬†Een nieuw wandel- en hardloopevenement voor Nederlandse chronische Lyme pati√ęnten, georganiseerd door mede Lyme pati√ęnt Berdien Renes en haar familie. Met als¬†doel “het cre√ęren van Lyme awareness en om geld op te halen voor chronische Lymepati√ęnten”. En ik was een van de geluksvogels die een team van vrienden had die voor mij wilde gaan lopen! Het event zorgde er ook voor dat er veel meer aandacht van de media was voor de ziekte, zo mocht ik meerdere keren bij de radio of televisie langskomen en wilde een aantal kranten er graag over schrijven. Het is zo hart verwarmend als mensen je willen steunen of voor je willen gaan lopen of rennen. Het werd een dag waar ik nog heel vaak met een grote glimlach op terug kan kijken.

Dromen kwamen uit..
Naast het vinden van een fijne Lyme arts ging dit jaar ook een andere grote wens van mij in vervulling. Berlijn! Wat wilde ik er graag heen, in november lukte het mij dan eindelijk. Eigenlijk had ik niet meer verwacht dat die wens dit jaar nog in vervulling zou kunnen gaan. Maar doordat ik mij door de nieuwe medicijnen steeds beter en sterker voelde worden kon ik drie hele dagen naar de Duitse stad van de grote verschillen. Bijna alles wat ik wilde doen kon ik doen! collage

De groei van mijn blog..
En het jaar 2016 was ook het jaar waarin ik echt begon met deze blog en mijn eerste vlog maakte. In eerste instantie wilde ik over de Lyme bloggen maar langzamerhand begon ik het steeds leuker te vinden om over mijn grootste hobby (nou ja op de muziek na dan) te gaan schrijven, namelijk over lekker eten en de bij behorende recepten. In april besloot ik om een eigen domeinnaam aan te schaffen. In mei vond ik het tijd worden voor een mooi logo, samen met mijn vriendin had ik een mooi nieuw logo ontworpen waar ik nog steeds heel trots op ben. En recent heb ik voor mijn verjaardag mijn blog mogen restylen. Maar ik heb het dus niet alleen bij bloggen gehouden. Tijdens¬†de “week van de teek” wilde ik graag een steetje bijdrage aan meer bekendheid voor de ziekte van Lyme. Daarom besloot ik iets te doen wat ik best eng vond, ik ging namelijk¬†een week lang vlogs maken om te laten zien wat de Lyme op dat moment voor mij betekende.¬†blog-metamofose
Kleine helden die heel grootst zijn..
Dat ik Lyme heb is natuurlijk heel erg naar, rot en heel stom. Maar ooit breekt de dag voor mij aan waarop ik kan zeggen “dag Lyme, tot nooit meer ziens!”. Helaas kan niet iedereen dat tegen hun ziekte zeggen. Zo ook de stoere Tijn van 6 jaar. Tijn werd eind dit jaar tijdens Serious Request ven radio 3fm beroemd in Nederland. Tijn is ongeneeslijk ziek, hij heeft hersenstam kanker en beleefde dit jaar hoogstwaarschijnlijk zijn laatste Serious Request. En kleine Tijn liet heel Nederland zien dat je als klein jongetje toch heel groots kan zijn en mensen in beweging kan krijgen. Tijn word zeer waarschijnlijk nooit ouder dan 6 jaar, maar wilde dat andere kindjes dat wel kunnen. Daarom bedacht hij met zijn ouders de actie lak-aan waarbij hij mensen hun nagels liet lakken en haalde hier ruim ‚ā¨2,5 miljoen mee op voor het goede doel. Namelijk het tegengaan van kindersterfte als gevolg van een long ontsteking.

Waarom ik hierover begin tijdens de vogelvlucht van mijn 2016?
Tijn is mijn Held van 2016, hij laat namelijk zien dat hoe klein je ook mag zijn en hoe ziek je bent, je grootste dingen kan doen en de wereld een klein beetje mooier kan maken. Daar haal ik zo veel kracht, energie en hoop uit! tijn-de-man-van-2-miljoen
Ik hoop dat we met z’n allen in 2017 een voorbeeld aan de stoere Tijn nemen en we met z’n alle het leven op deze wereld een klein beetje mooier gaan maken. Want als deze kleine held het kan, dan moeten wij het toch ook kunnen? ūüėČ

Misschien vind je dit ook leuk

Geen reacties

Laat een reactie achter